Alinea 44 Raad van State 28 december 2022

10. [appellant] betoogt dat de rechtbank niet heeft onderkend dat zijn belang rechtstreeks is betrokken bij de beslissing om de aanvraag in behandeling te nemen. Die beslissing heeft immers tot gevolg dat een inhoudelijke beoordeling van de aanvraag kan plaatsvinden. Daaraan zou het college niet toekomen als de beslissing om de aanvraag niet in behandeling te nemen in stand zou zijn gebleven. De beslissing om de aanvraag in behandeling te nemen heeft formele rechtskracht en is uitgangspunt voor de verdere inhoudelijke beoordeling van de aanvraag om tegemoetkoming in planschade. Volgens de rechtbank kan [appellant] deze beslissing bij de inhoudelijke beoordeling aan de orde stellen als aan [persoon] een tegemoetkoming in planschade wordt toegekend. Het doortrekken van deze redenering heeft vreemde gevolgen. Indien de aanvraag wordt afgewezen, [persoon] daartegen bezwaar maakt en bij besluit op bezwaar een tegemoetkoming in planschade wordt toegekend, heeft [appellant] in de bezwaarfase geen mogelijkheid gehad om de beslissing om de aanvraag in behandeling te nemen aan de orde te stellen, omdat de aanvraag in eerste instantie is afgewezen. Dat zou een vreemde zaak zijn en leiden tot merkwaardige situaties in de daarop volgende juridische procedure. Dit kan eenvoudig niet door de wetgever zijn bedoeld. Bovendien brengt artikel 6.4a, tweede lid, van de Wro met zich dat de in die bepaling bedoelde belanghebbende kan opkomen tegen elk besluit op een aanvraag om tegemoetkoming in planschade, dus ook tegen een besluit om een aanvraag niet in behandeling te nemen. Indien een aanvraag niet in behandeling wordt genomen, komt het bestuursorgaan of de rechter immers niet meer toe aan de inhoudelijke beoordeling en is er dus geen verplichting voor die belanghebbende om via de anterieure overeenkomst alsnog de planschade te vergoeden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0cd33cdd9551e4e2fce6b7fa12199e2b2b42a9c944caa33a6581100d993e979f | shasum -a 256