Alinea 27 Raad van State 23 februari 2022

Voor zover [appellant] beoogt te betogen dat zijn recht op toegang tot de rechter is geschonden omdat het college als gevolg van de aangevallen uitspraak geen besluit op zijn bezwaar hoeft te nemen, en hij daardoor niet via een beroep tegen een besluit op zijn bezwaar aan de orde kan stellen of zijn verzoek om vergunning een aanvraag is, volgt de Afdeling hem daarin niet. Tegen het buiten behandeling laten van een verzoek omdat dit niet van een belanghebbende afkomstig zou zijn en daarom geen aanvraag als bedoeld in de zin van artikel 1:3, derde lid, van de Awb is, kan - gelet ook op de totstandkomingsgeschiedenis ervan - met toepassing van artikel 6:2, aanhef en onder a, van de Awb bezwaar worden gemaakt. Uit het stelsel van de Awb vloeit voort dat op een bezwaarschrift altijd een besluit moet worden genomen. Zoals [appellant] terecht aanvoert, ook als het bezwaar niet is gericht tegen een besluit en het bezwaar dus niet-ontvankelijk zou moeten worden verklaard. Een besluit van een bestuursorgaan op een bezwaarschrift is als zodanig een publiekrechtelijke rechtshandeling en is derhalve aan te merken als een besluit in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van die wet, waartegen rechtsmiddelen kunnen worden aangewend. Het niet tijdig nemen van een besluit op bezwaar wordt op grond van artikel 6:2, aanhef en onder b, van de Awb, voor de toepassing van wettelijke voorschriften over bezwaar en beroep gelijk gesteld met een besluit. Dat geldt tevens als het bezwaar niet tegen een besluit is gericht. De Afdeling verwijst in dit verband naar haar uitspraak van 4 september 2008, 200806032/2, JB 2008/232. Deze uitspraak is aangehecht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ca8d7ea464e50c84a53c0827a35e2e56c4e0618693b7ed5e1f9f18bd4e70ca53 | shasum -a 256