Alinea 28 Raad van State 27 september 2023

3.2. Ook de door [verzoeker] gestelde omstandigheid dat het college op 8 maart 2017 zou hebben toegezegd slechts handhavend te zullen optreden tegen bewoners van recreatiewoningen en niet tegen exploitanten van verblijfsrecreatieterreinen, zou niet tot een andere uitspraak hebben geleid als dit eerder bij de Afdeling bekend was geweest. In het gespreksverslag van de bijeenkomst met recreatieondernemers en de voormalige wethouder op 8 maart 2017 staat vermeld dat de wethouder heeft toegelicht dat handhaving in beginsel een zaak is tussen de bewoner en de gemeente en dat de recreatieondernemer een derde-belanghebbende is en niet zal worden aangesproken door de gemeente. Bij het besluit van 17 juni 2019 is het college handhavend opgetreden tegen [verzoeker] als eigenaar van de recreatiewoningen. In het gespreksverslag staat niets over het al dan niet handhavend optreden tegen de eigenaar. Uit het verslag volgt dan ook niet dat niet handhavend zal worden opgetreden tegen [verzoeker] als eigenaar. In zijn schriftelijke uiteenzetting heeft het college toegelicht dat de passage in het gespreksverslag betrekking heeft op het op dat moment lopende handhavingstraject tegen de eigenaren/bewoners van het verblijfsrecreatiepark Duynpark. Op dat park waren de recreatiewoningen in eigendom van de bewoners en was slechts de exploitatie van het park in handen van de exploitant. Het college stelt dat het er op het moment van de bijeenkomst van uitging dat de andere verblijfsrecreatieparken op dezelfde wijze zouden zijn georganiseerd en dat de mededeling dat handhaving in beginsel een zaak is tussen de bewoner en de gemeente, in dat licht moet worden gelezen. Later bleek echter dat de situatie op verblijfsrecreatiepark ‘t Jachthuis anders was aangezien de bewoners daar geen eigenaar maar huurder waren en [verzoeker] de eigenaar van de recreatiewoningen was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ff85bc1e3219d7d0506cf5a9a64a176a63962df1b81d4a6cd1b68737f5745da9 | shasum -a 256