Alinea 26 Raad van State 11 januari 2023

3. De rechtbank heeft overwogen dat de wetgever, door het gebruik van het begrip ontheffing in plaats van vergunning in artikel 87 van het RVV 1990, kenbaar heeft gemaakt dat het verlenen van toestemming voor de afwijking van de gestelde norm de uitzondering behoort te blijven. De rechtbank heeft daarbij onder verwijzing naar de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West Brabant van 1 juli 2020, ECLI:NL:RVS:2020:2911, overwogen dat [appellant] slechts aanspraak kan maken op een ontheffing als concrete omstandigheden het college daartoe verplichten. Nu het college geen beleid heeft met betrekking tot de toepassing van artikel 87 van het RVV 1990, moet hij afwegen of de door [appellant] aangevoerde omstandigheden zodanig bijzonder zijn dat het verlenen van de ontheffing geen precedentwerking oplevert en niet opweegt tegen de verkeersveiligheid. De rechtbank heeft geoordeeld dat het college zich in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat de door [appellant] aangevoerde omstandigheden niet zodanig bijzonder zijn dat de door hem aangevoerde ontheffing verleend had moeten worden. Wanneer de ontheffing zou worden verleend, kan de door [appellant] ervaren parkeeroverlast zich nog steeds voordoen, bijvoorbeeld op het moment dat hij zijn auto in de garage heeft geparkeerd. Ook heeft de rechtbank overwogen dat voor precedentwerking kan worden gevreesd. De rechtbank heeft geoordeeld dat het college doorslaggevende betekenis heeft mogen toekennen aan het feit dat [appellant] over een eigen parkeerplaats beschikt in zijn garage en dat niet is gebleken dat het gebruik van de uitrit voor een zodanige verkeersonveilige situatie zorgt dat niet van [appellant] verwacht mag worden dat hij van de uitrit gebruik maakt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2c8b67b029a91a8c0ec4ba48cce840fc6d3ce09acbdc00bbccb9c32cf24f91d1 | shasum -a 256