Alinea 37 Raad van State 11 januari 2023

7. [appellant] betoogt ten slotte dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college zijn aanvraag mocht afwijzen. Nu het college geen beleid voor ontheffingen op grond van artikel 87 van het RVV 1990 heeft vastgesteld, dient per geval gemotiveerd te worden waarom een ontheffing wordt geweigerd. Vrees voor precedentwerking kan volgens [appellant] een weigering voor de ontheffing niet dragen. Het specifieke belang van [appellant], het daadwerkelijk kunnen gebruiken van zijn garage, is door het college onvoldoende betrokken. [appellant] wenst op elk moment per auto het perceel te kunnen verlaten, zonder het overige verkeer in gevaar te brengen. De aan hem afgegeven uitwegvergunning mag niet worden gefrustreerd. Op de momenten dat zijn uitrit door een ander voertuig wordt geblokkeerd, ontstaat bovendien een verkeersonveilige situatie. Het handhavingsbeleid van het college, dat zou moeten borgen dat zijn in- en uitrit gevrijwaard blijft van foutgeparkeerde voertuigen is onvoldoende, terwijl het college zich in de integrale handhavingsnota 2019-2022 wel verplicht heeft tot het uitvoeren van toezicht en handhaving. De rechtbank heeft volgens [appellant] ook ten onrechte geoordeeld dat de ontheffing het probleem niet oplost omdat een ander op de plaats kan parkeren als hij even weg is, nu daar voor anderen een parkeerverbod blijft gelden. De gevolgen van de geweigerde ontheffing zijn voor hem te ingrijpend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2c8b67b029a91a8c0ec4ba48cce840fc6d3ce09acbdc00bbccb9c32cf24f91d1 | shasum -a 256