Alinea 128 Raad van State 2 juli 2025

23.5. In wat [appellant] heeft aangevoerd ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat de Natuurtoets dusdanige leemten of gebreken in kennis bevat dat de raad zich daar bij de vaststelling van het bestemmingsplan niet op mocht beroepen. Voor zover [appellant] zo moet worden begrepen dat het plangebied een foerageergebied voor de eekhoorn en de kleine ijsvogelvlinder betreft, overweegt de Afdeling zoals zij eerder heeft overwogen (uitspraak van 7 juli 2021, ECLI:NL:RVS:2021:1457, onder 6.2-6.4) dat foerageergebieden in beginsel niet zijn beschermd via het soortenbeschermingsregime van de Wnb, waaronder het in artikel 3.10, eerste lid, onder b, van de Wnb neergelegde verbod. Volgens vaste rechtspraak van de Afdeling gelden op dit uitgangspunt twee uitzonderingen. De eerste uitzondering betreft gevallen waarbij een foerageergebied samenvalt met een vaste voortplantings- of rustplaats. De tweede uitzondering betreft gevallen waarbij essentiële foerageergebieden die niet samenvallen met een vaste voortplantings- of rustplaats, zodanig worden aangetast dat daardoor de functionaliteit van de vaste voortplantings- of rustplaatsen van de betrokken diersoort wordt aangetast. Onder een essentieel foerageergebied wordt daarbij verstaan: een foerageergebied dat van wezenlijk belang is voor het functioneren van de voortplantings- of rustplaats wanneer er geen alternatieve foerageergebieden zijn om eventuele aantasting daarvan op te vangen. Uit de Natuurtoets volgt dat beide uitzonderingen zich hier niet voor doen. Dat naar gesteld een eekhoorn in het Zaartpark - op 1 kilometer afstand van het plangebied - en een kleine ijsvogelvlinder in het Matsbos - op ongeveer 2 kilometer afstand van het plangebied - zijn waargenomen maakt dat, wat daar ook van zij, niet anders.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5772bd9d61c7d5e7735fc66ac6990ceba194160f941d3c57a047afaa6eec420c | shasum -a 256