Alinea 39 Raad van State 5 maart 2025

Voor zover [appellant A] en [appellant B] betogen dat het hobbymatig houden van dieren onder het gebruiksovergangsrecht valt, slaagt dat betoog niet. Het college heeft gesteld dat het houden van dieren op het perceel voor niet agrarisch gebruik is aangevangen nadat het voorgaande bestemmingsplan rechtskracht heeft gekregen en dat dit gebruik ook in strijd was met dat bestemmingsplan. Daarom kan volgens het college geen geslaagd beroep op het overgangsrecht worden gedaan. Het voorgaande bestemmingsplan is in 1979 van kracht geworden. Dat is tussen partijen niet in geschil. [appellant A] en [appellant B] hebben niet aan de hand van concrete en objectieve gegevens aannemelijk gemaakt dat het hobbymatig houden van dieren op het perceel in overeenstemming was met het voorgaande bestemmingsplan. Daarnaast hebben zij niet aannemelijk gemaakt dat dit gebruik is aangevangen vóórdat dat voorgaande bestemmingsplan van kracht is geworden. Weliswaar is op de foto’s die [appellant A] en [appellant B] hebben overgelegd en die volgens hen dateren uit 1978 en 1983 op het perceel een houten schuurtje te zien waarbij een paard staat, maar daaruit kan niet worden afgeleid dat bij het van kracht worden van het voorgaande plan op het perceel hobbymatig dieren werden gehouden, zoals [appellant A] en [appellant B] op de zitting hebben gesteld. Ook uit de verschillende verklaringen die [appellant A] en [appellant B] hebben overgelegd, die overigens met name gaan over de aanwezigheid van een houten schuur op het perceel, kan dat niet worden geconcludeerd. De rechtbank heeft dus terecht overwogen dat [appellant A] en [appellant B] geen geslaagd beroep op het gebruiksovergangsrecht kunnen doen. Het gebruik van het perceel voor het hobbymatig houden van dieren is dan ook niet beschermd door artikel 28.2.1 van de planregels.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e47b6b8bd5749d30014a4cc7d367eae6bbd86ec0d689502f8020691cb2f6cab7 | shasum -a 256