Onder 9.1. Raad van State 20 mei 2026

Met de rechtbank ziet de Afdeling geen grond voor het oordeel dat aanleiding bestond de opgelegde boetes aan [bedrijf A], [appellant A] en [appellant B] te matigen. [appellant A] en [appellant B] kunnen niet worden gevolgd in hun stelling dat de minister had moeten volstaan met de maximumboete die aan de vennootschap kan worden opgelegd. Er is geen rechtsregel op grond waarvan de som van de boetes die aan feitelijk leidinggevenden worden opgelegd niet hoger mag zijn dan de maximale boete voor de rechtspersoon. Over de stelling van [appellant A] en [appellant B] dat de aan [bedrijf A] opgelegde boete materieel op hen doorwerkt, overweegt de Afdeling dat dit ziet op een toekomstige onzekere gebeurtenis. Het staat geenszins vast dat de aan [bedrijf A] opgelegde boete daadwerkelijk op [appellant A] en [appellant B] zal worden verhaald. Verder hebben [appellant A] en [appellant B] op geen enkele wijze inzicht gegeven in hun financiële situatie. Ze hebben daarom niet aannemelijk gemaakt dat zij door de opgelegde boetes onevenredig worden getroffen. Voor matiging bestaat daarom geen grond. De omstandigheid dat de aan [appellant A] en [appellant B] opgelegde boetes lager zouden zijn uitgevallen als zij feitelijk leidinggevende van één vennootschap waren, geeft ook geen aanleiding om de boetes te matigen. [appellant A] en [appellant B] hebben er voor gekozen om eerst via [bedrijf B] en daarna via [bedrijf A] hun activiteiten te ontplooien. Daarom mocht de minister beide vennootschappen als overtreder aanmerken en [appellant A] en [appellant B] als feitelijk leidinggevende van beide vennootschappen beboeten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aed3ecbe95d1149a35cf280efcdc4916fafc875d16ace492b78dafbc2d348f2c | shasum -a 256