Onder 5.2. Raad van State 28 januari 2026

Niet in geschil is dat bedrijfsruimten aan de [locatie 1] en [locatie 2] en [locatie 3] bouwkundig met elkaar zijn verbonden. Niet in geschil is verder dat tussen de twee bedrijfsruimten aan de [locatie 1] en [locatie 2] een interne doorgang bestond. Ook is niet in geschil dat ten tijde van de overtreding een gat in de muur tussen [locatie 2] en [locatie 3] is aangetroffen. De politie heeft de bedrijfsruimte aan de [locatie 3] namelijk betreden door het gat. Hieruit maakt de Afdeling op dat de bedrijfsruimten alle inpandig met elkaar verbonden zijn en dat de ruimten onderling en intern toegankelijk zijn. Zij acht daarom aannemelijk dat eenvoudig inpandig verkeer tussen alle loodsen mogelijk is, zonder dat de openbare weg betreden wordt. De Afdeling is daarom van oordeel dat een zodanige relatie bestaat tussen de bedrijfsruimten aan de [locatie 1] en [locatie 2] en [locatie 3], dat deze voor de toepassing van artikel 13b van de Opiumwet als één geheel moeten worden beschouwd. Dat de bedrijfsruimten buitenom van elkaar gescheiden zijn en afzonderlijk te bereiken zijn via een separate oprit, doet niet aan deze conclusie af. Dat in de bedrijfsruimte aan de [locatie 3] geen drugs zijn aangetroffen, laat daarom onverlet dat de burgemeester bevoegd was om ook deze bedrijfsruimte te sluiten op grond van artikel 13b, eerste lid, aanhef en onder a, van de Opiumwet. Volgens de hiervoor onder 5.1 aangehaalde vaste rechtspraak van de Afdeling, kan de bevoegdheid tot het opleggen van een last onder bestuursdwang worden toegepast, ongeacht of er in alle te onderscheiden onderdelen drugs zijn aangetroffen. De rechtbank is terecht tot dezelfde conclusie gekomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9bfda577c95572252cac721fd07c6107a0a7077623a1639dd7f76fd23b5f6342 | shasum -a 256