Onder 7.3. Raad van State 28 januari 2026

De Afdeling is van oordeel dat de sluiting van de [locatie 3] in dit geval evenredig is. Hoewel er geen aanwijzingen zijn van loop, naar het pand heeft de burgemeester alleen al vanwege de omvang van de overtreding, gelet op de veiligheidsrisico’s voor de omgeving die met zo’n grote hoeveelheid softdrugs gepaard kunnen gaan en de omstandigheid dat sprake is van recidive, het noodzakelijk mogen achten om in overeenstemming met zijn beleid tot een sluiting van twaalf maanden over te gaan. Ook heeft de burgemeester geen aanleiding hoeven zien om de sluiting onevenwichtig te achten. Daarbij heeft de burgemeester van belang mogen achten dat [appellante] een gat in de muur in stand heeft gelaten, dat voor mensen toegankelijk was. Dit is haar toe te rekenen, ook omdat zij wist dat de bedrijfsruimten aan de [locatie 1] en [locatie 2] eerder gesloten zijn geweest, vanwege een overtreding van de Opiumwet. Ook heeft [appellante] haar stelling dat zij desastreuze gevolgen van de sluiting heeft ondervonden, wat daarvan zij, niet toegelicht of onderbouwd. Tot slot, van een bijzondere binding met het pand is ook niet gebleken. [appellante] heeft immers de gelegenheid gekregen om werkattributen op te halen om haar werkzaamheden, die voornamelijk plaatsvinden op externe locaties, uit te kunnen voeren. Dat zij haar bedrijfsvoering niet heeft kunnen voortzetten is niet gebleken. De rechtbank is terecht tot dezelfde conclusie gekomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9bfda577c95572252cac721fd07c6107a0a7077623a1639dd7f76fd23b5f6342 | shasum -a 256